Wat is de verleden tijd van wuiven: woof of wuifde?
Standaardtaal is wuifde. Woof wordt soms wel gebruikt, maar het is geen standaardtaal.
In de standaardtaal zijn de hoofdtijden van wuiven zwak: wuifde - gewuifd. Volgens de naslagwerken wordt woof ook wel gebruikt, maar is die vorm vaak grappig bedoeld. Dat dat niet altijd het geval hoeft te zijn, met name bij samengestelde werkwoorden als wegwuiven, blijkt uit de volgende voorbeelden:
(1) Ik antwoordde dat alles in orde was en woof de man en zijn bezwaren met een handgebaar terzijde. (geen standaardtaal)
(2) Ze knikte en woof de jonge vrouw met een handgebaar weg. (geen standaardtaal)
(3) Ik ben slechtgelovig en sceptisch, dus ik woof zulk advies altijd weg. (geen standaardtaal)
verleden tijd van wuiven | |
| Grote Van Dale (2005) | [bij wuiven] (wuifde, h. gewuifd, meestal scherts., ook woof, gewoven) |
| Van Dale Hedendaags Nederlands (2002) | [bij wuiven] wuifde, h. gewuifd |
| Verschueren (1996) | [bij wuiven] (wuifde, heeft gewuifd; Scherts. woof, gewoven) |
| Koenen (1999) | [bij wuiven] wuifde, h gewuifd, ook: woof, h gewoven |
| Kramers (2000) | [bij wuiven] (wuifde, h. gewuifd, schertsend ook woof, h. gewoven) |
| Schrijfwijzer (2002), p. 186 | Werkwoorden met dubbele vervoeging (…) Is het woof (nee) of wuifde (ja)? |
| ANS(1997), p. 89 |
2.3.5.3 Geheel onregelmatige werkwoorden wuiven wuifde gewuifd woof gewoven |