Wat is correct: Ze zijn paranoia of Ze zijn paranoïde?
Het correcte bijvoeglijk naamwoord is paranoïde: Ze zijn paranoïde.
Wie overdreven achterdochtig is of aan waanideeën lijdt, wordt paranoïde genoemd. Paranoïde is een bijvoeglijk naamwoord.
(1) Door zijn jarenlange dubbelleven was de spion een beetje paranoïde geworden.
Wie paranoïde is, lijdt aan paranoia. Paranoia is een zelfstandig naamwoord.
(2) Mensen met paranoia denken vaak dat ze achtervolgd worden.
Steeds vaker komt ook het gebruik van paranoia als bijvoeglijk naamwoord voor, vooral in informeel taalgebruik. Dat gebruik is geen standaardtaal.
(3) Waarom doet iedereen zo paranoia over eten? (geen standaardtaal)
Ruud Hendrickx. Paranoia/paranoïde. Geraadpleegd op 3 juli 2008 via http://vrttaal.net/taaldatabanken_master/algemeen/home.shtml.
| paranoia | paranoïde | |
| Grote Van Dale (2005) | (de (v.); g.mv.) 1 (med.) psychische stoornis, gepaard gaande met systematische waanideeën, waarbij echter de verstandelijke vermogens onaangetast blijven 2 (w.g.) achtervolgingswaan | (bn.) 1 lijdend aan paranoia 2 voortkomend uit paranoia, als lijdend aan paranoia 3 overdreven achterdochtig of wantrouwig |
| Verschueren (1996) | v. (…) Geneesk. geestesstoornis gekenmerkt door het overheersen van waandenkbeelden en achterdocht. | bn. (…) 1. op paranoia lijkend. 2. aan paranoia lijdend |
| Koenen (2006) | I 1 v vorm van krankzinnigheid die gepaard gaat met zinsbegoocheling en grootheidswaan; II bn, bw (inform) paranoïde | bn, bw 1 lijdend aan paranoia (I); 2 als lijdend aan paranoia (I); achterdochtig, lichtgeraakt |
| Kramers (2000) | (de (v)) med geestesstoornis waarbij men waandenkbeelden heeft die als bedreigend worden ervaren; ook wel deze waandenkbeelden of gevoelens onder invloed van drugs e.d. | bn bijw verschijnselen vertonend van paranoia |
| Stijlboek VRT (2003), p. 188 | [wordt afgekeurd] Paranoïde is het bijvoeglijk naamwoord dat bij het zelfstandig naamwoord paranoia hoort: iemand heeft paranoia en is paranoïde. | [zie paranoia] |