Officiële spelling Nederlandse Taalunie

Beteugelen / strafbaar stellen

Vraag

Betekenen beteugelen en strafbaar stellen hetzelfde?

Antwoord

Nee, beteugelen betekent in de standaardtaal 'bedwingen'. In België wordt beteugelen soms gebruikt als synoniem van strafbaar stellen, strafbaar zijn, bestraffen, maar het is in die betekenis geen standaardtaal.

Toelichting

In de standaardtaal betekent beteugelen 'bedwingen'. Afhankelijk van de context kan het ook synoniem zijn met in toom houden, in bedwang houden, intomen, betomen, inhouden, inperken, beperken.

(1) De premier heeft erop aangedrongen om demonstraties op het Binnenhof te beteugelen, omdat zij overlast bezorgen voor de bewoners.

(2) Toen die vrijheid na een aantal jaren beteugeld dreigde te worden, keerde hij in 1990 terug naar de openbare omroep.

In België komt beteugelen soms voor als synoniem van strafbaar stellen, strafbaar zijn, bestraffen. Het is in die betekenis geen standaardtaal.

(3) Dat misdrijf wordt beteugeld met een geldboete. (in België, geen standaardtaal)

Zie ook

Sanctioneren / straffen / een sanctie treffen / een sanctie opleggen

Naslagwerken

 

beteugelen

strafbaar stellen

Grote Van Dale (2005) in bedwang houden, in zijn vrije uiting, loop of beweging beperken, syn. bedwingen

[bij strafbaar] iets strafbaar stellen

Van Dale Hedendaags Nederlands (2002)

1 in zijn vrije uiting, loop of bewerking beperken, syn. onderdrukken

[bij strafbaar] iets strafbaar2 stellen

Verschueren (1996)

1. Eig. intomen: een paard -.

2. Metf. in bedwang houden: zijn driften -. Syn. *bedwingen.

-

Koenen (2006)

bedwingen

[strafbaarstelling: het door de wet strafbaar verklaren ve feit of handeling]

Kramers (2000)

bedwingen, betomen

[strafbaarstelling: het strafbaar-stellen]

Correct Taalgebruik (2006), p. 40

Beteugelen betekent: bedwingen, in toom houden, en is dus niet bruikbaar als bedoeld is: strafbaar stellen, strafbaar zijn, bestraft worden.

-

Woordenboek correct taalgebruik (2004), p. 34

[wordt afgekeurd] misdrijven -, strafbaar stellen.

-

Taalwijzer (1998), p. 68

betekent: betomen, bedwingen, tegengaan, aan banden leggen (en niet: *bestraffen)

-