Is wedersamenstelling correct?
Het is niet duidelijk of we wedersamenstelling al dan niet tot de standaardtaal in België kunnen rekenen. Standaardtaal in het hele taalgebied is in elk geval reconstructie.
Na een misdaad of een ongeluk kan in het kader van het gerechtelijk onderzoek worden overgegaan tot een reconstructie van hetgeen zich heeft voorgedaan. Reconstructie is standaardtaal in het hele taalgebied.
(1) Uit een reconstructie bleek dat het hele voorval slechts een halve minuut in beslag heeft genomen.
(2) De rechtszaak zelf, de getuigen pro en contra, de reconstructie van de moord en de blunders van het gerechtelijk apparaat; je vindt het allemaal in het boek.
In België wordt met dezelfde betekenis ook wedersamenstelling gebruikt, in juridisch taalgebruik, maar ook daarbuiten, ook door standaardtaalsprekers. Toch is er een niet te verwaarlozen groep taalgebruikers die het woord afkeurt. Het is daarom vooralsnog niet duidelijk of wedersamenstelling tot de standaardtaal in België gerekend kan worden.
(3) De omroep weigerde om de wedersamenstelling van de ontvoering uit te zenden. (in België, status onduidelijk)
J. Van Haver, Correcte Rechtstaal. Kleine gids voor goed taalgebruik in recht en bestuur, 2e druk, Brussel, Juridische uitgaven H. Swinnen, 1987, p. 138, 186
| wedersamenstelling | reconstructie | |
| Grote Van Dale (2005) | (Belg.N., niet alg.) reconstructie (4) van een delict of een (verkeers)ongeval e.d. als onderdeel van een gerechtelijk onderzoek | 4 (…) het opnieuw zich laten voltrekken, in de verbeelding of in een 'gespeelde' werkelijkheid van een samenvallende reeks handelingen of voorvallen uit het verleden om daardoor de ware toedracht, de ontbrekende schakels te ontdekken |
| Van Dale Hedendaags Nederlands (2002) | 1 (Belg., niet alg.) reconstructie (van een misdaad of ongeval) | 2 voorstelling waardoor men feiten of handelingen uit het verleden weer tot leven tracht te wekken, hyponiem wedersamenstelling |
| Verschueren (1996) | Belg. Recht. Pur. reconstructie van een ongeval of misdaad | 2. Uitbr. uit enkele gegevens het geheel opbouwen, inz. van een reeks samenhangende handelingen |
| Koenen (1999) | (Belg, jur) reconstructie (ve misdaad, een ongeval) | 2 iets dat in zijn oorspronkelijke vorm hersteld of nagebootst is |
| Kramers (2000) | in België 1 reconstructie (van een misdaad, ongeluk e.d.) als onderdeel van het gerechtelijk onderzoek | 3 voorstelling van iets wat tevoren gebeurd is |
| Correct Taalgebruik (2001), p. 304 | [wordt afgekeurd] Na een misdaad of een ongeluk kan in het kader van het gerechtelijk onderzoek worden overgegaan tot een reconstructie van hetgeen zich heeft voorgedaan. | - |
| Woordenboek correct taalgebruik (2004), p. 316 | [wordt afgekeurd] (jur.) reconstructie | - |
| Taalwijzer (1998), p. 277 | [bij reconstructie, wordt afgekeurd] niet: wedersamenstelling | is de gangbare term in de betekenis van overdoen van bijv. een moord of misdrijf voor de gerechtelijke instanties. |
| Stijlboek VRT (2003), p. 267 | [wordt afgekeurd] Algemeen Nederlands is: reconstructie. | [bij reconstructie/wedersamenstelling] Algemeen Nederlands is: reconstructie. |
| Vlaams-Nederlands woordenboek (2003) | reconstructie van een ongeval of misdaad | - |